Uroczyste świętowanie największego cudu naszej wiary, jakim jest zmartwychwstanie Pana Jezusa, rozpoczynamy już w Wielką Sobotę wieczorem celebracją Wigilii Paschalnej. Jest to Liturgia oczekiwania na Paschę. Samo słowo Pascha wywodzi się z języka hebrajskiego i oznacza „przejście”. Nawiązuje ono do wyjścia Izraelitów z Egiptu, a więc przejścia z ziemi niewoli do ziemi obiecanej, do ziemi wolności. W świetle tego wydarzenia jeszcze pełniej rozumiemy dzieło Chrystusa, który przez swoją śmierć i zmartwychwstanie przeprowadza człowieka ze śmierci do życia, od grzechu do łaski, ku komunii z Bogiem.
Liturgia Wigilii Paschalnej rozpoczyna się Obrzędem Poświęcenia Ognia. Przed kościołem rozpalane jest ognisko, które zostaje pobłogosławione, a od niego zapala się paschał — świeca symbolizująca Chrystusa zmartwychwstałego, Światłość świata. W tym roku paschał został przygotowany z prawdziwego wosku pszczelego dzięki życzliwości pszczelarzy. To wymowny znak Chrystusa, który jest Alfą i Omegą, początkiem i końcem, Tym, do którego należy czas i wieczność, i który odkupił nas swoją Krwią.
Następnie światło paschału zostaje wniesione do pogrążonej w ciemności świątyni, aby rozjaśnić jej wnętrze i serca wiernych. Wtedy rozbrzmiewa uroczysty hymn Exsultet, sławiący wielkie dzieła Boga dokonane w Historii Zbawienia przez Chrystusa. W jego treści Kościół wysławia tajemnicę odkupienia, nazywając ją słowami: „O szczęśliwa wino, skoro ją zgładził tak wielki Odkupiciel”.
Po tej części rozpoczyna się rozbudowana Liturgia Słowa, która prowadzi nas przez kolejne etapy Historii Zbawienia — od stworzenia świata, przez dzieje Izraela, aż po pełnię objawienia w zmartwychwstałym Chrystusie. Czytania ukazują Boga, który nieustannie prowadzi człowieka ku wolności i życiu. Po homilii rozpoczyna się Liturgia Chrzcielna: błogosławieństwo wody, odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych i wyznanie wiary, przez które wierni na nowo potwierdzają swoją przynależność do Chrystusa. Tegorocznej Liturgii Wigilii Paschalnej przewodniczył ks. proboszcz Wojciech Skorupa, który także wygłosił homilię.
Dopełnieniem świętowania Uroczystości Zmartwychwstania była Procesja Rezurekcyjna, którą przeżywaliśmy dziś rano o godzinie 6:00, a po niej uroczysta Msza Święta Rezurekcyjna. Sama nazwa „rezurekcja” pochodzi od łacińskiego słowa resurgo, oznaczającego „powstaję”, „zmartwychwstaję”. Procesja z Najświętszym Sakramentem wokół kościoła, śpiew, bicie dzwonów i wspólna modlitwa są publicznym ogłoszeniem prawdy, że Chrystus żyje, pokonał śmierć i otworzył nam drogę do nowego życia.
Mszy Świętej Rezurekcyjnej przewodniczył ks. proboszcz Wojciech Skorupa w koncelebrze z ks. Sylwestrem Robakiem, dyrektorem Domu dla Niepełnosprawnych, który poprowadził Procesję Rezurekcyjną. Homilię wygłosił natomiast ks. Adrian Stępień. Nawiązując do motywu znanego z piosenki Edyty Geppert Kocham cię, życie, ukazującej afirmację ludzkiego życia także pośród jego trudów i doświadczeń. Zachęcił wiernych, aby na nowo zakochać się w życiu — już nie tylko tym doczesnym, ale przede wszystkim w nowym życiu, które przynosi człowiekowi zmartwychwstały Chrystus. Podkreślił, że poranek wielkanocny staje się dla wierzących wezwaniem, by przyjąć dar życia odnowionego przez łaskę, życia zwyciężającego grzech, lęk i śmierć.
Dziękujemy wszystkim, którzy zaangażowali się w godne przeżycie tych najważniejszych dla nas świąt. Wyrażamy wdzięczność strażakom pełniącym wartę przy Grobie Pańskim, asystom niosącym feretrony, orkiestrze dętej pod batutą pana Jerzego Łapińskiego, wszystkim osobom, które przygotowały nasz kościół do celebracji świętej liturgii, panu Zenonowi Kobcowi, który koordynował powstawanie Grobu Pańskiego, pani Joannie, siostrom de Notre Dame, Służbie Liturgicznej oraz wszystkim pozostałym osobom, które z oddaniem i wiarą włączyły się w przygotowanie i przeżycie tych świętych dni.
Niech radość płynąca ze zmartwychwstania Chrystusa umacnia nasze serca i prowadzi nas ku życiu prawdziwie nowemu — życiu w łasce, nadziei i komunii z Bogiem.
